جمعه ای که گذشت و پنج دقیقه تا پایانش وقت هست
نمی دونم چرا از حق خودم گذشتم و طرف مقابل رو که مقصر بود رو بخشیدم، اما اشتباه کردم باید همانطور می گذاشتم بمونه، حرف ناروا رو باید برد پیش قاضی، اینقدر ضمیر ناخودآگاه رو درگیر کرده که گاهی خواب می بینم، اما اینبار حرف ناروا تکرار بشه واقعاً میرم پیش قاضی! الان هم اصلاً حالم خوب نیست! بدبختی هایم اسلاید به اسلاید از ذهنم میگذرند و حالم من خراب تر!
برچسب:
نویسنده: غزل جعفری‌نژاد